Amnesty International Archives

Historia podróży pani Zhenping Chen do wolności w Finlandii rozpoczęła się w grudniu 2012 roku, kiedy jej sprawą zainteresowała się Amnesty International Taiwan Group 32. W ciągu następnych trzech lat grupa wywierała ciągły nacisk na prześladowców pani Chen zwracając się do rządu i mediów fińskich, a także do władz chińskich. Pierwszą karę więzienia pani Chen rozpoczęła się w 2003 roku, kiedy została skazana na trzy lata w obozie pracy dla kobiet w Henan Shibalihe. Tam przeszła karmienie na siłę i była zapinana w specjalny kaftan bezpieczeństwa, który miał „przekształcać” wyznawców Falun Gong, to znaczy zmusić ich do zaprzestania praktyki i wyrzeczenia się swoich przekonań. Kobiety w obozie pracy były rutynowo krępowane odzieżą, która była zaprojektowana tak, aby się zaciskać, kiedy osoba je nosząca się szamocze. Jedna ze współwięźniarek pani Chen zmarła po spędzeniu dnia w kaftanie bezpieczeństwa. Pani Chen była wiązana i wieszana na oknie będąc w kaftanie bezpieczeństwa. Kiedy pani Chen rozpoczęła strajk głodowy, aby zaprotestować przeciwko próbom jej przemiany, personel obozu pracy karmił ją siłą. Po jednym szczególnie brutalnym przypadku karmienia siłą doznała szoku, a władze powiadomiły jej córkę, by zabrała ją do domu. W lipcu 2008 roku, w oczekiwaniu na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie, pani Chen została aresztowana i skazana na osiem lat więzienia dla kobiet w Xinxiang. Zmuszana była do pracy 18 godzin dziennie w więziennej fabryce odzieży. Córka pani Chen, Jin Zhaoyu, która mieszkała wówczas w Finlandii, zwróciła na tę sprawę międzynarodową uwagę z pomocą Amnesty International i fińskich mediów. Niezliczone listy żądające zwolnienia pani Chen zostały wysłane do osób odpowiedzialnych za jej znęcanie się – funkcjonariuszy więzienia, służb bezpieczeństwa publicznego i wymiaru sprawiedliwości. Często listy adresowane były do poszczególnych strażników, szefów więzień i strażników, nadając im osobisty charakter i informując ich, że z powodu swojej przemocy nie pozostaną anonimowi. Pani Chen została ostatecznie zwolniona, a we wrześniu 2015 roku uciekła do Tajlandii z pomocą przyjaciół, zanim dotarła do Finlandii. Po siedmiu latach rozłąki ona i jej córka połączyły się ponownie. „Dziś stoję w końcu na wolnym lądzie, w pięknej Finlandii” – powiedziała wówczas pani Chen. „Chcę podziękować Amnesty International i życzliwym ludziom, którzy okazują swoje wsparcie prześladowanym praktykującym Falun Gong, którzy trwają w wierze w prawdę, życzliwość i cierpliwość”.